به گزارش شهرآرانیوز؛ بهعنوان یک والد امروزی، حتماً لحظاتی پیشآمده که نگران گوشی بازی فرزندتان شوید یا آرزو کنید کاش هیچ بازی برایش نصب نکرده بودید. اما قبل از اینکه دنبال راهکار باشیم. بیایید ببینیم چرا فرزندان ما دست از سر گوشی برنمیدارند؟! هر روز، هر ساعت، هر هفته!
بازیهای موبایل طوری طراحی شدهاند که در لحظه پاداش میدهند (مثل امتیاز گرفتن، برندهشدن، باز شدن مراحل جدید). این پاداشهای فوری، دوپامین را در مغز ترشح کرده و حس لذت و رضایت ایجاد میکنند که در دنیای واقعی گاهی این سرعت را ندارد.
همچنین رنگهای روشن، صداهای جذاب و پویانماییهای سریع، حواس کودک را بهشدت درگیر میکنند.
گاهی اوقات، مخصوصاً اگر کودک با چالشهایی در مدرسه یا خانه روبهرو باشد، بازی میتواند راهی برای فرار و تجربهٔ حس موفقیت باشد.
برخی بازیها هم امکان تعامل با دوستان را فراهم میکنند که برای کودک جذاب است.
مشخص کنید که در چه زمانهایی (مثلاً هنگام غذاخوردن، قبل از خواب، در طول مطالعه) استفاده از گوشی ممنوع است.
توافق کنید که گوشی در اتاقخواب یا هنگام صرف وعدههای غذایی خانواده استفاده نشود.
بازی با گوشی باید بهعنوان پاداش یا تفریح پس از انجام مسئولیتها (تکالیف مدرسه، کمک در کارهای خانه) در نظر گرفته شود.
مغز کودکان هنوز درحالرشد است و بخش مربوط به کنترل تکانه و برنامهریزی (قشر پیش پیشانی) به طور کامل تکامل نیافته؛ بنابراین، نیاز به ساختار و قوانینی دارند که به آنها کمک کند تا این مهارتها را بهتدریج بیاموزند.
تشویق به بازی در فضای باز، دوچرخهسواری، رفتن به پارک، یا ورزشهای تیمی. این فعالیتها علاوه بر تخلیه انرژی، باعث ترشح اندورفین و بهبود خلقوخو میشوند.
فراهمکردن وسایلی مانند لگو، خمیربازی، مدادرنگی، آبرنگ، یا حتی کاغذ و قیچی برای ساخت کاردستی. این فعالیتها قدرت تخیل و مهارتهای حرکتی ظریف را تقویت میکنند.
خواندن کتابهای داستان جذاب، هم دایره لغات کودک را افزایش میدهد و هم قوه تخیل او را پرورش میدهد. میتوانید با هم کتاب بخوانید یا او را تشویق کنید خودش بخواند.
تشویق کودک به یادگیری یک ساز موسیقی، زبان جدید، یا شرکت در کلاسهای هنری و ورزشی.
این جایگزینها، انواع دیگری از پاداشهای مغزی (مانند حس موفقیت در یادگیری، لذت همکاری، یا آرامش حاصل از فعالیت بدنی) را فراهم میکنند که میتواند جایگزین جذابیت گوشی شود.
منبع: فارس
