پانزدهمین دوره‌ جوایز ایسفا فراخوان داد نقش‌آفرینی مریل استریپ در فیلم خواهرزاده جادوگر پل شریدر، نویسنده فیلم «راننده تاکسی»، متهم به آزار جنسی شد صفحه نخست روزنامه‌های کشور - شنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۴ قانون اساسی نوروز ساخت دوباره سریال‌های «همسران» و «آژانس دوستی» یادش به‌خیر آن که نگاهی زلال داشت | یادی از مرحوم حاج محمود اکبرزاده، شاعر آیینی مشهد «مانوج کومار» بازیگر و کارگردان سینمای هند درگذشت خبرنگاری که دوباره کت وشلوار پوشید | نگاهی به فصل دوم برنامه «برمودا» کامران نجف‌زاده شب‌های پرمخاطب نمایش با تکنولوژی | درباره نخستین رویداد ملی «نورنما» در مشهد آمار فروش سینمای ایران در نوروز ۱۴۰۴ چشم ابر گریان شد، روی باغ خندان | وصف فروردین در شعر شاعران سبک خراسانی مروری بر مهم‌ترین حاشیه‌های پلتفرم‌ها در سال ۱۴۰۳ بازیگر سریال دیو و ماه‌پیشونی: کار برای کودکان نیاز به درک عمیق دنیای آن‌ها دارد سریال «سبزواره» نخستین کمدی ورزشی تلویزیون، در مسیر تولید برنامه کنسرت‌های فروردین ۱۴۰۴+ جزئیات نیما کرمی و دو نقطه؛ احیای ادبیات فارسی با زبان امروزی مهلت ارسال آثار به سیزدهمین جشنواره مد و لباس فجر تمدید شد
سرخط خبرها

مارال فرجاد به چه سرطانی مبتلاست؟ + عکس

  • کد خبر: ۱۴۹۹۰۷
  • ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۰:۴۹
  • ۱
مارال فرجاد به چه سرطانی مبتلاست؟ + عکس
چند ماه قبل بود که خبر ابتلای مارال فرجاد، بازیگر سینما و تلویزیون به بیماری سرطان اعلام شد.

به گزارش شهرآرانیوز، چند ماه پس از اعلام خبر ابتلای مارال فرجاد به بیماری سرطان، چند روز قبل این بازیگر سینما و تلویزیون با انتشار تصویری از دوران شیمی درمانی خود در اینستاگرام از تداوم تلاش برای مبارزه با بیماری سرطان خبر داد.

مارال فرجاد به چه سرطانی مبتلاست؟ + عکس

مارال فرجاد در توضیح این تصویر نوشت: «گیسوانم باز خواهند رُست،

اگر بلند آواز بخوانم، وقتی این بیماریِ جان‌کُش، گیسوانم را برید که نباشد، که باد لابه‌لایش نَوَزَد، که سبزی و سرخی و سپیدی‌اش، کویری بایر شود، گمانم این آخرین عکسم است، و آن قطره اشک، از آن ناامیدی‌ست.

گفت: «ثبت کن!» عکّاس گفت «ثبت کن این گیسوی بربادرفته، این اشکِ چشم، و این ناامیدیِ سیاه…» و هربار که نگریستم به این “ثبت” پرسیدم چرا، بیش‌تر چرا…

چرا بیماری، و سلامت نه؛
چرا ناامیدی، و مبارزه نه؛
چرا دربند، و رهایی نه؟!

من گرچه انگار نحیف برابرِ این جنگِ نابرابر، ایستادم به امید بازرُستنِ گیسوانی که از من ربوده شده بود… پس خندیدم، گرچه دلم پُرگریه بود؛ رقصیدم، گرچه دست‌وپایم بسته بود؛ بلند آواز خواندم، گرچه راهِ گلویم بسته بود…

سرطان رفتنی‌ست، گرچه بیماریِ سهمگین و مهلک و بی‌رحمی‌ست… و اکنون جوانه‌های بسیار در این کویرِ بی‌آب روییده… پس به امیدِ رُستنِ سروهای بلندِ بسیار به بهانه‌ سرطان امّا تو سرطان مَخوانش.»

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
احمد مردانی
Iran (Islamic Republic of)
۰۷:۴۱ - ۱۴۰۱/۱۱/۲۴
0
0
مطمئنم برمیگردی، امیدوار باش به خدایی که همینجاست.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->