به گزارش شهرآرانیوز، پیمان عالمی، رئیس اتاق اصناف کشاورزی ایران، در نشست خبری با اشاره به نقش این اتاق در پیگیری مطالبات تولیدکنندگان گفت: اتاق اصناف کشاورزی در کنار تولیدکنندگان قرار دارد و وظیفه اصلی آن، انتقال دقیق مشکلات فعالان این بخش به مراجع تصمیمگیری و تصمیمسازی برای بهبود شرایط تولید است.
وی با بیان اینکه تعامل سازنده میان بخش تولید و حاکمیت برای حفظ امنیت غذایی کشور ضروری است، افزود: فعالان رسانهای و ارتباطی میتوانند در بازتاب مسائل و چالشهای بخش کشاورزی نقش مهمی ایفا کنند و به دیده شدن مشکلات این حوزه کمک کنند.
عالمی با اشاره به چالشهای گسترده در بخش کشاورزی، دامپروری، شیلات، زراعت، صنایع تبدیلی، جنگلداری و خدمات مکانیزاسیون اظهار داشت: در برخی موارد، با وجود طرح مشکلات، تصمیمگیری لازم برای حل آنها انجام نمیشود؛ این مسئله گاه ناشی از کمبود اطلاعات، گاه به دلیل قانع نشدن تصمیمگیران و گاه به علت ضرورت ایجاد حساسیت نسبت به اولویت موضوع است.
رئیس اتاق اصناف کشاورزی ایران یکی از مهمترین مشکلات فعلی را قطع برق چاههای کشاورزی عنوان کرد و گفت: تعرفه برق چاههای کشاورزی پایین است، اما همین چاهها در اولویت خاموشی قرار میگیرند. این در حالی است که قطع برق چاهها نهتنها به تولید لطمه میزند، بلکه موجب هدررفت منابع آب زیرزمینی نیز میشود؛ زیرا پس از هر خاموشی، برای رسیدن مجدد آب به سطح و آغاز آبیاری، زمان و انرژی بیشتری صرف میشود.
وی با انتقاد از یکسانسازی نسخه خاموشی در سراسر کشور تأکید کرد: چنین رویکردی کارشناسی نیست، زیرا شرایط اقلیمی مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است و نمیتوان برای همه نقاط کشور یک الگوی واحد در نظر گرفت.
عالمی همچنین با اشاره به پایداری کشاورزان در شرایط بحرانی و جنگی گفت: کشاورزان در سختترین شرایط نیز از وظیفه خود عقبنشینی نکردهاند و تأمین سفره مردم را بر عهده داشتهاند، بنابراین لازم است در تصمیمگیریها با این بخش مهربانتر و دقیقتر رفتار شود.
وی ادامه داد: خاموشیهای مکرر علاوه بر آسیب به چاهها، به الکتروپمپها و منصوبات آنها نیز خسارت میزند و در برخی موارد هزینههای سنگینی برای کشاورزان به همراه دارد. حتی بر اساس ماده ۲۵ قانون بهبود مستمر محیط کسبوکار، در صورت بروز خسارت ناشی از قطعیها، دولت موظف به جبران است، اما تاکنون جبرانی در این زمینه مشاهده نشده است.
رئیس اتاق اصناف کشاورزی ایران با تأکید بر اینکه مدیریت آبیاری باید بر اساس نیاز واقعی مزرعه و باغ انجام شود، گفت: نمیتوان نیاز آبی محصولات را بر اساس ناترازی برق یا زمان پیک مصرف تنظیم کرد، زیرا این مسئله هم به محصول آسیب میزند و هم فشار بیشتری بر منابع آب زیرزمینی وارد میکند.
رئیس اتاق اصناف کشاورزی و منابع طبیعی ایران درباره جزئیات جدول تعرفهها گفت: رقم جدید در کمترین سطح از حدود ۸۰ تومان آغاز میشود، در برخی بازههای مصرف به ۴۲۰۰ تومان میرسد و در اوج بار تا ۸۶۸۰ تومان افزایش مییابد. بر این اساس، افزایش تعرفه در کمترین سطح حدود چهار برابر است و در بالاترین سطح، در مقایسه با تعرفه پایه ۲۱ تومانی، به حدود ۴۰۰ برابر میرسد.
عالمی افزود: با توجه به نحوه محاسبه مصرف در بازههای مختلف، میانگین افزایش در برخی نمونهقبضهای صادرشده حدود ۱۰۰ برابر بوده است. قبض برقی که پیش از این برای یک ماه بین چهار تا پنج میلیون تومان صادر میشد، در یکی از نمونههای موجود به بیش از ۴۰۰ میلیون تومان رسیده است. در نمونههای دیگری نیز قبوضی در حدود ۱۰۰ میلیون تومان مشاهده شده و برای یک دوره تنها ۱۰روزه، قبض ۱۲۰ میلیون تومانی صادر شده است. اگر تمام مصرف یک چاه با تعرفه ۸۶۸۰ تومانی محاسبه شود، افزایش هزینه برق در مقایسه با تعرفه پایه قبلی به حدود ۴۰۰ برابر میرسد. چنین هزینهای در شرایط فعلی از توان کشاورزان خارج است و میتواند ادامه فعالیت آنان را با مشکل جدی مواجه کند.
وی با انتقاد از نبود تناسب میان نظارت بر قیمت محصولات کشاورزی و افزایش تعرفه انرژی، ابراز عقیده کرد: اگر قیمت برخی محصولات کشاورزی ۲۰ درصد افزایش یابد، دستگاههای نظارتی به موضوع ورود میکنند و گاهی تولیدکنندگان مورد پیگرد قرار میگیرند؛ اما با یک تصمیم، تعرفه برق چاههای کشاورزی از ۲۱ تومان به ارقامی تا ۸۶۸۰ تومان افزایش مییابد. نتیجه عملی چنین تصمیمی تضعیف و تعطیلی تولید کشاورزی است. اگر این ارقام و پیامدهای آن روی کاغذ بررسی شود یا حتی در اختیار هوش مصنوعی قرار گیرد، نتیجهای جز این به دست نمیآید که چنین سیاستی بخش کشاورزی را به سمت تعطیلی میبرد. اینکه چرا این شیوه مدیریت یا سوءمدیریت در حال اجراست، برای ما به یک معما و پرسش تبدیل شده است.