جلیل شعبانی درگذشت+بیوگرافی و علت فوت خلق اثر هنری نقاشان مشهدی به یاد شهید «سیدحسن نصرالله» + فیلم دیپلم افتخار جشنواره روسی برای «آوای ابرها» بازیابی هویت غنی دینی و انقلابی‌ از طریق داستان‌نویسی ضروری است یادی از مرحوم غلامعلی پورعطایی، استاد بی بدیل دوتار از خطه تربت جام هم زمان با سالروز درگذشتش جایزه ملی داستان حماسی، احیای هویت ادبی و حماسی خراسان رضوی است + فیلم دبیر اجرایی چهارمین جایزه ملی داستان حماسی: ۸۸۹ اثر به جشنواره ارسال شده است بررسی وضعیت نسبت هنر و فرهنگ دفاع مقدس | واجب فراموش شده برگزاری نمایشگاه نقاشی هنرمندان مشهدی با عنوان «ماشین طبیعی» | نگاه هنرمندانه به زیست شناسی در عصر هوش مصنوعی اجلاس همکاری‌های علمی‌فرهنگی زبان و ادبیات فارسی در نیشابور، فرصتی برای تقویت ارتباط در حوزه تمدنی زبان فارسی گفتگو با دکتر محمود اکرامی فر درباره نسبت‌های شعر و رسانه در گذر زمان | شعر بیشتر شده، اما قوی‌تر نشده است اجرای نمایش «برش» با حضور صحرا اسدالهی و آرش عدل‌پرور در مشهد اعلام جدول زمانبندی مسیر بازبینی آثار در جشنواره تئاتر خراسان رضوی صفحه نخست روزنامه‌های کشور - پنجشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۳ پخش فیلم‌های پلیسی و استکبارستیزانه از تلویزیون در آخر هفته (۱۲ و ۱۳ مهر ۱۴۰۳) درمیشیان، سینماگر ایرانی، نامزد جایزه «افشین یداللهی» شد درخشش «پریسان» در جشنواره‌های خارجی آرش مجیدی با «تانک‌خورها» روی آنتن شبکه سه + زمان پخش
سرخط خبرها

یک «من» نو به سال نو ببریم!

  • کد خبر: ۶۱۸۷۴
  • ۲۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۱
یک «من» نو به سال نو ببریم!
حجت الاسلام محمدرضا زائری - پژوهشگر دینی
در روز‌های پایانی سال و در آستانه بهار که همه‌چیز در حال نوشدن و گردیدن است، جا دارد ما نیز به پشت سر خویش بنگریم و به گردیدن و نوشدن فکر کنیم. فرصت‌های زمانی و ظرفیت‌های تاریخی مانند پایان هفته و پایان ماه یا مناسبت‌هایی مانند روز تولد یا سالگرد ازدواج بهانه‌هایی هستند تا انسان تجربه خود را در مدتی که پشت سر گذاشته است، بررسی و گذشته خود را مرور کند و بر اساس آن برای پیش روی خویش تصمیم بگیرد و برنامه بریزد. تقارن پایان سال شمسی با پایان قرن، بیش از نوروز‌های پیشین و جدی‌تر از هر سال دیگر که در عمر خویش تجربه کرده‌ایم یا خواهیم آزمود، ما را به تأمل و اندیشیدن فرامی‌خواند.
 
همان‌طور که در آیین نیاکان ما و سنت اقوام ایرانی، خانه‌تکانی فرصتی برای بیرون‌ریختن کهنگی‌ها و آلودگی‌ها و بهانه‌ای برای سوزاندن لباس‌های چرک و رخت‌خواب‌های آلوده و شستن و روفتن خانه و تمیزکردن محل زندگی بود، جا دارد که در آستانه سال نو به دل‌وجان خویش بنگریم و به تکاندن خانه دل خود فکر کنیم. اگر در خانه تن چند سال مستأجر و مهمانیم، در خانه دل قرار است زندگی ابدی داشته باشیم و اگر آشفتگی و آلودگی خانه تن‌وجسم فقط قدری زیستن مادی ما را دچار اختلال و مشکل می‌کند، آلودگی و درهم‌ریختگی خانه دل‌وجان، حیات ابدی و زندگی جاودانی ما را دچار اشکال و ایراد می‌سازد.

اکنون که تحویل سال نو با ماه عظیم شعبان هم زمان شده و روز‌های آغازین سال جدید را در ماه مبارک رمضان به‌سر خواهیم برد، چه خوب است با دقت و نکته‌سنجی به احوال دل خود رسیدگی کنیم. باید ذره‌بین و چراغ‌قوه برداریم و با وسواس و حساسیت به کنج‌ها و گوشه‌های ناپیدای دلمان سر بکشیم، تار‌های عنکبوت غرور را پاک کنیم و غبار غفلت را بزداییم، خاک‌های تکبر و چرک و عفونت کینه را پاک کنیم و بعد پنجره‌های معنویت را بگشاییم تا هوای تازه ذکر خداوند و نور تابناک خورشید محبت به سراپرده‌های دلمان بتابد و با یک دل تازه و نو به سال نو قدم بگذاریم و یک «من» نو به سال نو ببریم.
 
آن «من» کهنه را که با کمترین اتفاقی برآشفته و عصبانی می‌شد کنار بگذاریم، آن «من» کهنه را که به دل‌های نازک همسر و خانواده‌اش بی‌توجه بود دور بیندازیم، آن «من» کهنه را که قدردان مهربانی‌ها و محبت‌ها نبود تکان بدهیم و پاکیزه کنیم و یک «من» تازه و نو به سال نو روانه سازیم؛ یک «من» تازه که وقتی خودمان روبه‌رویش می‌ایستیم و قدوبالایش را تماشا می‌کنیم، بتوانیم به بودنش ببالیم و از نفس‌کشیدن و حضورش شادمان باشیم.
این «من» تازه بر شما و سال تازه‌تان مبارک و این تازگی و طراوت و پاکی بر جان شما خجسته باد.
گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->