حسن احمدی فرد

آدم‌های محله عرب‌های مشهد، شب که می‌شود کرکره مغازه‌هایشان را بالا می‌دهند و تازه آن‌وقت است که محله، جان می‌گیرد.

«خلج»، خاطره کوهنوردی‌های نسل‌های قبل است. راهی خاکی که از ته محله «سیدی»، صاف می‌رفته تا دل کوه.

میدان بار نوغان مشهد، بیشتر از آنکه میدان بار نوغان باشد، میدان بار دروِی و رَده بود.

درباره چند واژه که دست کم هزار سال پیش هم استفاده می‌شده اند.

درباره گیاهی اساطیری که در همین تپه‌های اطراف مشهد هم می‌روید.

دیوان اطعمه «صوفی محمد هروی» پر از خوراکی‌هایی است که ۵۰۰ سال پیش در خراسان پخت می‌شده اند.

بررسی نام واژه‌ها به ویژه آنجایی که مسما (یعنی آن چیزی که نام گذاری شده) تاریخی و قدمت‌مند باشد، می‌تواند ما را به کشف واژه‌هایی برساند که احتمالا مرده اند و تنها کالبدی از آن‌ها در آن نام باقی مانده است.

در دهه آخر صفر، حلوایی در مشهد پخت می‌شود که بسیار شبیه سمنو است.