آزاده چشمه سنگی

هم زمان با زادروز کامبیز روشن روان، یادی کردیم از این آهنگ ساز برجسته معاصر که بخش عمده‌ای از آثار او، در حوزه تولیدات انقلابی است.

یادی از مرحوم سید علی اکبر محتشمی پور، از بنیان گذاران حزب ا... لبنان که سه سال پیش در چنین روزی درگذشت.

روایتی از گفتگو‌ی اوریانا فالاچی، نویسنده و خبرنگار ایتالیایی با حضرت امام (ره) در سال ۱۳۵۸  که ماندگار و تاریخی شد.

درباره استاد رضا بدرالسما، نگارگر معاصر که آثار ماندگار رضوی و انقلابی اش زبانزد اهل هنر است.

محمدهاشم ظریف تبریزیان، نگارگر شهیر ایرانی ۲۳ سال پیش در چنین روزی درگذشت و در حرم مطهر رضوی دفن شد.

یادی از شهید امیرسرتیپ دوم خلبان، سیدطاهر مصطفوی، خلبان اصلی پرواز رئیس‌جمهور که در سانحه سقوط بالگرد به شهادت رسید.

درباره سردار سیدمهدی موسوی، فرمانده یگان حفاظت رئیس جمهور که در سانحه سقوط بالگرد به شهادت رسید.

یادی از خادم الرضا(ع) مالک رحمتی، استاندار فقید آذربایجان شرقی که در سانحه سقوط بالگرد رئیس جمهور به شهادت رسید.

یادی از شهید سیدمحمدعلی آل هاشم، امام جمعه تبریز و نماینده ولی فقیه در آذربایجان شرقی که در سانحه سقوط بالگرد به فیض شهادت رسید​.

گذری کوتاه بر فعالیت‌ها و خدمات شهید راه خدمت، حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه که در سانحه سقوط بالگرد به درجه رفیع شهادت رسید.

درباره شهید محمدمهدی خادم الشریعه، از  بنیان گذاران سازمان دهی نیرو‌های خراسانی در جبهه‌های جنوب که در حرم مطهر رضوی مدفون است.

در هفدهمین سالروز درگذشت مرحوم فخرالدین حجازی، همچنان طنین صدایش پس از ده‌ها سال از حسینیه ارشاد به گوش می‌رسد.

یادی از آیت ا... محمدتقی بهجت، مجتهد عالم و عارفی که امروز ۱۵ سال از عروج ملکوتی اش می‌گذرد

در خنکای صحن عتیق، اوایل دهه ۳۰، سید عبدا... پنج شش ساله شانه به شانه مهربان پدرش میراسماعیل، خیره به تلألوی چشم نواز گنبد امام رئوف، از صاحب بارگاه پرسید. میراسماعیل گفت: ما امام هشتم را به «امام ثامن و امام ضامن» می‌شناسیم. اما در دایره دانسته‌های سیدعبدا... خردسال نه ثامن مفهوم نزدیک داشت نه ضامن. میراسماعیل از آن علمای خوش نام تبریز بود.

سیدجواد آن قدر آمد و رفت و خواند و نوشت تا در میانه دهه ۳۰ شمسی به تهران سفر کرد و پس از اقامت در اتاقی کوچک، خود نیز به جرگه استادان زمانه اش پیوست و در مدرسه مروی تهران شروع به تدریس کرد.

در روزگاری که هنوز خبری از عکاسی دیجیتال نبود، محمدباقر اوحدی با دوربین آنالوگ، عکس‌های پاناروما می‌گرفت.

زنده‌یاد محمدرضا رحمانی با نام هنری مهرداد اوستا از نویسندگان و شاعران بی‌بدیل قرن گذشته بود.

آن کسی که هربار قرائت نسخه قدیمی و دشوار خمسه نظامی را برعهده داشت، احمد گلچین بود. جوانی محجوب و مستعد که اضطرابش را در میان تحسین و تشویق حضار پنهان می‌کرد و گاه با اشعار تازه، پیشکسوتان جمع را بر سر ذوق می‌آورد.

او که از روزگار نوجوانی در فضای هنرمندپرور زادگاه خود مشهد با حمایت برادرش مجید حامد با دنیای تئاتر آشنا شده بود، اولین بار تیر سال ۱۳۵۵ در سن چهارده سالگی لذت بازی برابر تماشاگران را با نمایش «بازی ها» تجربه کرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای تحصیل در دانشسرای هنر به تهران رفت، اما با انحلال دانشسرا به مشهد برگشت و نخستین نمایشنامه خود را با عنوان «خسرالدنیا و الاخره» قلم زد.

درست در زمانی که هنوز فضای مجازی به عنوان یک واژگان در سطح جهانی ناشناخته به نظر می‌رسید و کمتر کسی گمان کرد در مدتی کوتاه زندگی مردم جهان به موجب آن متحول شود، دکتر جلالی با مقاله ای، از ورود به دوران چهارم تحولات زندگی بشری خبر می‌داد.