به گزارش شهرآرانیوز؛ بامداد ۱۵ فروردین سال ۱۳۶۰، ۸ فروند جنگنده اف-۴ فانتوم نیروی هوایی ایران به رهبری سرگرد خلبان فرج الله براتپور از پایگاه سوم شکاری همدان به سمت پایگاههای نظامی الولید، موسوم به «اچ-۳» رهسپار شدند تا یکی از بزرگترین عملیاتهای هوایی جهان را رقم بزنند.
امیر سرتیپ خلبان فرج الله براتپور در گفتوگویی که با شهرآرانیوز انجام داده بود، با بیان تاریخچهای از این عملیات متوهرانه گفت: ۲۸ اسفند سال ۱۳۵۹ بود که شهید سرلشکر جواد فکوری به عنوان فرمانده نهاجا، بنده را به عنوان فرمانده عملیات انتخاب کرد. وی در خلال صحبتهایش گفت که ریسک این عملیات بین ۷۵ تا ۸۰ درصد است و ممکن است از ۸ فروند، ۶ فروند را منهدم کنند.
وی ادامه داد: در وضعیتی که ما با آن مواجه بودیم، روحیه مردم به خاطر تبلیغات دروغین دشمن و رسانههای غربی افت کرده بود و گمانها بر این بود که ایران شانسی در برابر عراق ندارد. در چنین حالی بود که حضرت امام (ره) اصرار ویژهای بر اجرای عملیاتی بزرگ داشتند تا درس سختی به صدام و حامیان او بدهیم؛ بنابراین تمام تلاشمان را کردیم تا مردم را خوشحال و امیدوار کنیم.
سرتیپ براتپور گفت: همزمان با آغاز عملیات، ۳ فروند جنگنده اف-۵ از پایگاه هوایی تبریز به پرواز درآمدند و پالایشگاه کرکوک را زدند. همین اتفاق باعث شد توجه دشمن از روی ما برداشته شود و بتوانیم خود را به پایگاههای الولید برسانیم و ۴۸ فروند جنگنده بعثی را نابود کنیم.
نقشه هوایی پایگاههای الولید
امیر سرتیپ براتپور با اشاره به چرایی لغو عملیات به مدت دو بار تعریف کرد: عملیات دو بار لغو شد. دفعه اول در تاریخ ۸ آبان ۵۹ بود. در این تاریخ من سابلیدر یا همان جانشین فرماندهی دسته پروازی بودم و خلبانان فراخواندهشده به عملیات از پایگاههای مختلفی دعوت شده بودند و باوجود هشدارهای مکرر مبنی بر صحبتنکردن تلفنی با خانواده و دوستان و ذکر آنکه قرار است عملیات بزرگی انجام بدهیم، کسی گوش نکرد و صبح عملیات هنگامی که بر فراز دریاچه ارومیه مشغول سوختگیری بودیم، سرهنگ ایزدستا با مشاهده چند هواپیمای دشمن بلافاصله دستور لغو عملیات را صادر کرد.
وی ادامه داد: دفعه دوم در تاریخ ۱۸ بهمن سال ۵۹ مبادرت به انجام عملیات کردیم. این بار هم بر فراز دریاچه ارومیه به علت بارش شدید برف و کورشدن دید افقیمان مجبور به لغو عملیات شدیم و به آشیانه بازگشتیم.
براتپور گفت: اما دفعه سوم و زمانی که به عنوان فرمانده دسته پروازی انتخاب شدم، چند کار ابتدایی را انجام دادم. نخست، تمامی خلبانان را از همان پایگاه نوژه انتخاب کردم. هیچ یک از خلبانان از ۲۸ اسفند تا بامداد ۱۵ فروردین ۱۳۶۰ از ماهیت عملیات اطلاعی نداشتند و جز بنده و شهید فکوری، کسی نمیدانست ماموریت ما چیست. کار دیگری که پیش از آغاز عملیات انجام دادم، رصد آبوهوایی منطقه بود؛ این اقدام توسط یک فروند اف.۵ بی، به خلبانی مرحوم ابراهیم قربانی و کابین عقب ایشان، سرتیپ عباس رمضانی صورت گرفت و پس از مهیاشدن تمام خواستهها، به سمت اهداف پرواز کردیم.