اربعین و پرچمهای سرخ امسالش
امسال هم شد، امسال هم پایم روی خاک نجف به زمین آمد و شدم زائر اربعین. چه حکایتی است که هر سال آمدهام و این رویداد برایم تکرار میشود و تکراری نه.
امسال هم شد، امسال هم پایم روی خاک نجف به زمین آمد و شدم زائر اربعین. چه حکایتی است که هر سال آمدهام و این رویداد برایم تکرار میشود و تکراری نه، رسیدم، رفتم پیش سیدعلی رفیقم که در بازار نجف ساعت فروشی دارد، باتری ساعتم را عوض کردم و یک چای مهمانم کرد. از احوالات ایران بعد از جنگ پرسید.
گفتم: امام حسین (ع) کمکمان کرد و داریم از این واقعه بیرون میآییم. گفت: نمیدانید در عراق چقدر بعد از شهادت سید شهید رهبر مجاهد، ایران و ایرانی عزیزتر شد.
سیدعلی کاری کرد کارستان که تا قیام قیامت، ایرانی باعزت و اقتدار زندگی خواهد کرد. سید میگفت خیلی از صاحب ملکها و صاحبان زمین و ساختمان که هر سال ملکشان را به ایرانیها بابت برقراری موکب اجاره میدادند امسال به خاطر این شاهکار ایران در جنگ و به حرمت خون رهبر شهید پول اجاره را نگرفتهاند و بهره برداری را به ایرانیهای امام حسینی هدیه دادهاند.
امسال توی طریق پرچم سرخ خیلی میبینی، هیچ خستگی و گرمایی نمیتواند این خشم مقدس انتقام را از چهرهها پنهان کند و عموما موکبها عکس رهبر شهیدمان را در جایی از موکب نصب کردهاند.
دلم میخواهد باز زمستان و پاییز و بهار این مسیر را هم ببینم، دوست دارم با نوه هایم توی این طریق بیایم.
دوست دارم یک روز نوای اناالمهدی را در مکه بشنوم و بعد خودم را برسانم کربلا و در نمازی که در حرم جدش اقامه میبندد تکبیر بگویم و قامت ببندم.
ما آن روز را خواهیم دید. وعده خدا حتمی است. ما بر شمشیرهای جهان پیروز میشویم با خون.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
