اربعین حسینی و اولویت حفظ میدان

در روز‌های اخیر، با توجه به اوضاع حساس کشور و استمرار تهدید‌های دشمن، این پرسش در میان بسیاری از نیرو‌های مؤمن و انقلابی مطرح شده است که در چنین‌وضعیتی، اولویت با حضور در راهپیمایی عظیم اربعین است یا با حفظ حضور و آمادگی در صحنه داخلی؟

پاسخ به این پرسش، نیازمند توجه هم‌زمان به دو حقیقت است؛ از‌یک‌سو، جایگاه بی‌بدیل اربعین در هندسه انقلاب اسلامی و تمدن نوین اسلامی، و از سوی دیگر، اقتضائات موقعیت ویژه‌ای که امروز کشور با آن روبه‌روست. تشخیص فضیلت یک عمل، همواره به‌معنای اولویت‌داشتن آن در همه موقعیت‌ها نیست، بلکه در هر مقطع، باید دید تکلیف امروز چیست.

راهپیمایی اربعین در سال‌های اخیر، حقیقتا پدیده‌ای بزرگ، کم‌نظیر و تمدن‌ساز بوده است. این اجتماع عظیم، جلوه‌ای از امت واحده اسلامی و تمرینی برای عصر ظهور حضرت ولی‌عصر (عج) به شمار می‌آید؛ جایی که میلیون‌ها انسان از ملیت‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف، زیر پرچم محبت حضرت اباعبدا... الحسین (ع) گرد هم می‌آیند.

هرچه به عصر ظهور نزدیک‌تر می‌شویم، نام و یاد سیدالشهدا (ع) نیز جهانی‌تر می‌شود و اربعین، بیش از گذشته به عرصه‌ای برای پیوند دل‌های آزادگان جهان تبدیل می‌گردد. از این منظر، این حرکت عظیم، یکی از ظرفیت‌های مهم فرهنگی و تمدنی جهان اسلام است و هیچ تردیدی در عظمت و آثار آن وجود ندارد.

در عین اذعان به این جایگاه بلند، نباید از اوضاع ویژه امروز کشور غفلت کرد. ما همچنان در میانه یک نبرد همه‌جانبه با جبهه دشمن قرار داریم و هنوز تکلیف این رویارویی به‌طور کامل روشن نشده است. دشمن نه از خصومت خود دست برداشته است و نه از طراحی برای ضربه‌زدن به کشور.

رهبر معظم انقلاب اسلامی (حفظه‌ا...) نیز در این مقطع، بر ضرورت حضور مردم در صحنه، حفظ انسجام ملی و استمرار آمادگی تأکید کرده‌اند و تاکنون هیچ نشانه‌ای از تغییر این اولویت یا اذن برای کاهش حضور نیرو‌های مؤمن و انقلابی در میدان مشاهده نمی‌شود.

ازاین‌رو، تا زمانی که جهت‌گیری دیگری از سوی رهبر معظم انقلاب اعلام نشده است، اصل اولیه برای نیرو‌های مؤمن و انقلابی، حفظ سنگر‌های داخلی، استمرار حضور در میدان و انجام مسئولیت‌های اجتماعی، فرهنگی، رسانه‌ای، امنیتی و اجرایی در داخل کشور است. دشمن همچنان در کمین است و از هرگونه غفلت یا خلأ اجتماعی استقبال می‌کند.

امیرالمؤمنین، علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «مَنْ نَامَ لَمْ یُنَمْ عَنْهُ»؛ «اگر کسی به خواب رود، دشمن او به خواب نخواهد رفت.» و در سخنی دیگر هشدار می‌دهند: «رُبَّمَا قَارَبَ لِیَتَغَفَّلَ»؛ «چه‌بسا دشمن نزدیک می‌شود تا فرصت غافل‌گیرکردن را به دست آورد.»

این دو آموزه نورانی، همواره ما را به بصیرت، مراقبت و حضور مستمر در میدان فرامی‌خواند. دشمن، امید خود را به ایجاد شکاف، آشوب و تضعیف جبهه داخلی بسته است و عوامل وابسته به او نیز همواره در انتظار هرگونه خلأ و غفلت‌اند.

از سوی دیگر، به نظر می‌رسد در هفته‌های اخیر، از شور و حضور اجتماعی مردم در صحنه تا حدودی کاسته شده است. ازاین‌رو امروز بیش از هر زمان دیگری باید بر حفظ این حضور و تقویت سنگر‌های داخلی اهتمام داشت.

آنچه گفته شد، به معنای نادیده‌گرفتن ظرفیت‌های عظیم اربعین نیست. اگر با وجود این ملاحظات، افرادی تصمیم قطعی به حضور در راهپیمایی اربعین داشته باشند، این اجتماع جهانی می‌تواند فرصت ارزشمندی برای جهاد تبیین، انتقال روایت صحیح از جنگ تحمیلی اخیر، افشای جنایات آمریکا و رژیم‌صهیونیستی و آگاه‌سازی افکار عمومی جهان درباره مظلومیت و مقاومت ملت ایران باشد.

اما این حضور فقط زمانی قابل‌دفاع است که هیچ خللی در امنیت، آمادگی و حضور نیرو‌های مؤمن و انقلابی در داخل کشور ایجاد نکند و به تضعیف میدان داخلی نینجامد.

۱. مسئولان هیئات، مواکب، مجموعه‌های فرهنگی و گروه‌های مردمی، زمان اعزام نیرو‌های خود را به‌صورت پلکانی و متناوب تنظیم کنند تا در هیچ مقطعی، میدان داخلی از نیرو‌های مؤمن و انقلابی خالی نماند.

۲. کسانی که مسئولیت‌های امنیتی، فرهنگی، رسانه‌ای، اجتماعی یا اجرایی بر عهده دارند، هرگاه میان انجام مسئولیت و سفر تعارض پیش آمد، حفظ مسئولیت را بر حضور در اربعین مقدم بدانند.

۳. مبلغان، راویان و فعالان فرهنگی و رسانه‌ای که امکان جهاد تبیین در عرصه بین‌المللی را دارند، فقط با برنامه‌ریزی دقیق و بدون ایجاد خلأ در مسئولیت‌های داخلی در این اجتماع حضور یابند.

۴. کسانی که در داخل کشور می‌مانند، با تقویت برنامه‌های فرهنگی، اجتماعات مردمی، مواکب محلی و حضور فعال در میدان، خلأ ناشی از سفر دیگران را جبران کنند.

۵. گشت‌های امنیتی، فعالیت‌های اجتماعی و برنامه‌های میدانی با قوت بیشتری استمرار یابد تا دشمن هیچ احساس خلأ و فرصتی برای سوءاستفاده نکند.

۶. زائران سفر خود را به روز‌های پایانی موکول نکنند و با اعزام زودتر و بازگشت بموقع، امکان مدیریت بهتر حضور نیرو‌ها در داخل کشور را فراهم آورند.

۷. شایسته است زائران، پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران را نیز در کنار پرچم‌های حسینی همراه داشته باشند تا پیوند نهضت عاشورا و مقاومت ملت ایران، در این اجتماع جهانی به نمایش گذاشته شود.

در ادامه حتما بخوانید نقش بی‌بدیل آیت‌الله‌العظمی شهید خامنه‌ای در ارتقای معرفت دینی ایران

در خاتمه تصریح می‌شود سخن در نفی فضیلت اربعین نیست؛ اربعین یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌های معنوی و تمدنی امت اسلامی است. سخن در تشخیص اولویت در موقعیت خاص امروز کشور است.

تا زمانی که رهبر معظم انقلاب اسلامی بر ضرورت حضور مردم در صحنه و حفظ آمادگی جبهه داخلی تأکید دارند و اذن دیگری صادر نشده است، اصل اولیه برای نیرو‌های مؤمن و انقلابی، حفظ سنگر‌های داخلی و استمرار حضور در میدان است.

بر همین اساس، آنچه درباره نحوه حضور در اربعین بیان شد، توصیه‌ای برای تشویق عمومی به سفر نیست، بلکه ناظر به کسانی است که با وجود این ملاحظات، تصمیم به حضور در اربعین دارند تا سفر آنان نیز هیچ خللی در امنیت، آمادگی و استحکام جبهه داخلی ایجاد نکند.

امروز، حفظ میدان، استمرار هوشیاری و ناکام‌گذاشتن دشمن در ایجاد هرگونه خلأ در جبهه داخلی، اصل اولیه است؛ مگر آنکه رهبر معظم انقلاب اسلامی، با تشخیص مصالح کشور، جهت‌گیری دیگری را اعلام فرمایند.