به گزارش شهرآرانیوز، حجتالاسلام علیرضا پناهیان در مراسم گرامیداشت اولین سالگرد شهادت سردار محمد سعید ایزدی (معروف به حاج رمضان) با اشاره به قابل مقایسه نبودن مقام شهدا گفت: هر یک از شهدا در مرتبه خود مصباحالهدی و سفینةالنجاة هستند. شهدا در مجلس خود فقط نشاندهنده راه نیستند، بلکه مثل یک کشتی نجات شما را سوار میکنند و میبرند. حتی اگر بگویید بلد نیستید شنا کنید و به ساحل برسید و در حال غرق شدن هستید، شهید نیازی به این توضیحات نمیبیند و شما را همراه خود میکند. حاج رمضان نیز یکی از همین شهداست که کشتی نجاتش با سرعت بیشتری حرکت میکند و تعداد بیشتری از آدمها را نجات میدهد.
وی با اشاره به داستانهای زندگی شهید ایزدی گفت: دینداری دو مرحله دارد. در یک مرحله، انسان در حال فرار از خداست و برخورد حداقلی با خدا دارد و خدا دنبال این دسته از آدمها میرود تا به راه حق ملحق شوند و اولیای خود را میفرستد تا از این آدمها دعوت بکند و آنها را متقاعد بکند و این دسته انتظار دارند تا همیشه مورد لطف و محبت خدا باشند. اما دسته دوم در دینداری مشتاقانه جای میگیرند. رفتار خداوند در این قسمت متفاوت است. دیگر اینجا کسی که خودش به سمت خدا میرود و منت خدا را میکشد، انتظار رفتار مهربانانه ندارد. این دسته از آدمها مانند شعر حافظ هستند که میگوید: "وگر تیرم زند، منت پذیرم. "
وی ادامه داد: این افراد هیچوقت خدماتشان را نمیشمارند. همین الآن سفیر لبنان برای من تعریف کرد که یک روز ساعت ۸ صبح با حاج رمضان جلسه داشتند و دیدند که دستشان پانسمان شده است. از ایشان پرسیدم چه شده و گفت که ساعت ۲ نصف شب آنژیو کرده و به خاطر عمل کردن به قولش، برای برگزاری جلسه ساعت ۸ صبح، بعد از آنژیو حاضر شده است. شدت جهاد حاج رمضان زبانزد خاص و عام است. او به دلایل امنیتی، یک ماه و شاید بیشتر را در مکانی تاریک و بدون نور سپری میکرد و به دلیل کمبود ویتامین D دچار بیماری شده بود. این مشتاقان به خدا بسیار عجیباند و کارهایشان برای خیلی از ما غیرقابل درک است.»
پناهیان درباره تلاشهای شهید ایزدی در جنگ ۸ ساله دفاع مقدس گفت: او در نبرد با صهیونیسمها و بیرون از مرزها به اوج نرسید. او در دفاع مقدس ۸ ساله به اوج رسید و نتوانست فضای خالی از مقاومت و شهادت را تاب بیاورد و به لبنان رفت. بعضی از شهدا بیرون از مرزها به اوج میرسند، اما به نظرم، او از قبل در این مسیر بود. ما نمیدانیم جبهه مقاومت با نور چه کسانی روشن مانده و پیش رفته است، اما خیلی از توفیقات دیگران و بعثت بسیاری از مردم فلسطین با کارهای حاج رمضان اتفاق افتاده است.
وی یادآور شد: حاج رمضان انتقالدهنده برق فشار قوی بین فلسطین و جبهه مقاومت و ولیفقیه بود. حاج رمضان جزو التماسکنندگان و مشتاقان به خدا بود. این شهید متوقع نبود و متقاعد نشده بود و کار را گدایی میکرد. روز آخر عمرش جوری کار میکرد که انگار تازه آمده و میخواهد خیلی از اشتباهاتش را جبران کند. شب آخر با محافظانش صحبت کرده بود و خواسته بود که بروند و تلفنهایشان را خاموش کنند و همان شب به شهادت رسید. اینطور افرادی که مشتاقاند، همه این بساط را بازیای میبینند و زمینهای از طرف خدا میدانند تا خودی نشان دهند و جهادی در راه خدا کنند. ترس چیست؟
پناهیان در بخش دیگر سخنانش اظهار کرد: ما دو جور نماز و مقاومت و جهاد و دینداری داریم؛ یک مقاومت از سر ناچاری و اجبار و یک مقاومت با مشتهای آماده و ممنونداری و فرصت از طرف خدا. حاج رمضان در نهایت فرصتطلبی برای جهاد در راه خدا بود. زندگی ایشان زندگی معمولی نبود. هر روز را با زیارت جامعه شروع میکرد. من و شما اگر از خدا محبتی به ما برسد، کیف میکنیم، اما این دست از آدمها با غضب خدا کیف میکنند. خدا شهدا را هر روز، قبل از این که شهید شوند، شهید کرده است. اگر خاطرات حاج رمضان را بشنویم، به این پی میبریم که هر روز یک بار شهید شده است. این روزها آخرین فرصت برای حاج رمضان شدن است. وقتی امام زمان (عج) ظهور کنند، دیگر فرصتی برای اینگونه غریبانه دویدن در راه خدا نیست.
در مراسم گرامیداشت نخستین سالگرد شهادت سردار محمد سعید ایزدی، خانوادههای شهدا، اقشار مختلف مردم و مسئولانی از حزبالله لبنان، جنبش مقاومت اسلامی، حماس و کمیته دانشجویان فلسطین حضور داشتند.
شهید ایزدی در جنگ ۱۲ روزه به شهادت رسید.
منبع: ایسنا